header

19-11-2009

Slotconcerten: Band blikt terug

De reacties op het Slotconcertweekend waren overweldigend en zo kwamen ze ook over bij de zes bandleden. Na een periode van rust blikken ze terug op drie mooie dagen in America.

_MG_3186.jpg

Zonder uitzondering zijn Jack, Jack, Jan, Martîn, Theo en Tren het publiek en de organisatie dankbaar voor het enthousiasme, het harde werken en het fantastische resultaat: één groot feest en dat verdient r.e.s.p.e.c.t. zoals ze ons melden.

2209_429x270_-1-8.jpg

Het duurde even voor ik weer helemaal was bijgekomen, vertelt Martîn, maar voor mij persoonlijk was dit het beste Slotconcert ooit! Alles  klopte gewoonweg van A tot Z. Geluid, licht, Karin Bloemen, sympathieke bands, dj’s, de aankleding binnen en buiten, gedrevenheid en het enthousiasme van iedereen, de geweldige sfeer (overal), enzovoort, enzovoort, teveel om op te noemen. Hij vraagt zich ook af: Hoe moeten we dit volgend jaar gaan evenaren?

2211_429x270_-1-8.jpg

Theo vond het vooral de verdienste van de organisatie dat de band relaxed kon werken. De organisatie straalde een ijzige rust uit en dat is op ons overgeslagen. Geen spanningen, geen rare fratsen, goed geluid op de oren en een schitterend uitzicht vanuit het podium. Ik had nog wel even schrik bij de soundcheck. Bij het laatste nummer gaf ineens mijn versterker de geest. Gelukkig was er snel een reserve versterker aangesloten en die bleek een te gekke sound te hebben. Zelf was ik een beetje grieperig maar met de nodige medicamenten  heb ik me er doorheen geslagen. Na de concerten met Rudy de sfeer geproefd tijdens een rondje door het tentencomplex. Heerlijk om te doen. Bedankt allemaal voor de complimentjes die ik in het voorbij gaan kreeg! Erg leuk.

2213_429x270_-1-79.jpg

Poels is kort en duidelijk: Dit was het beste slotconcert ever wat mij betreft. We hebben alle groeistuipen doorstaan en hebben het juiste recept gevonden om er een geweldig feest van te maken. Maar het is altijd fijner als de gasten dat zeggen. Vorig jaar keek ik met dichtgeknepen ogen als ik het gastenboek opende, dit jaar is het een langgerekte lofzang. En zo heb ik het ook beleefd. Voor het eerst ook zelf, zonder al te veel onnodige spanning, kunnen genieten van alles.

2215_429x270_-1-8.jpg

Tja, wat moet ik er na alle reacties nog over zeggen? vraagt Tren zich af. Het hele weekend voelde als een warm bad. Echt iedereen heeft het volgens mij erg naar de zin gehad. Wat me nog lang bij gaat blijven is de opkomst van Karin Bloemen. Heerlijke vrouw die haar vak goed verstaat. Het nummer Liefde in deze uitvoering is prachtig om te spelen, om zo iemand te mogen begeleiden blijft iets aparts. Ook erg leuk: op een of andere manier was er - vooral zaterdag - een jong publiek en dat betekent dat er toekomst is. Zondagavond in Boëms Jeu leek het wel carnaval. Wat een feest voor osn en voor de fans. Volgend jaar ben ik zeker weer van de partij!

2217_429x270_-1-8.jpg

Smidje is een man van weinig woorden, maar greep zondagavond spontaan de microfoon in Boëms Jeu om de aanwezigen - veel fans en mensen van de organisatie - met een persoonlijke speech te bedanken. Wat een feest mensen, wat een feest. Wij als band zijn vereerd met zoveel positieve energie en het is geweldig dat we dit hier op deze plek zo mooi met jullie kunnen beleven. Het hele weekend is een langgerekte roes en alles komt hier samen. Geweldig! Na zijn mooie woorden communiceert hij met collega Poels aan de andere kant van de kroeg: Poels, trek er eens aan! Een bel luidt als voorbode voor een rondje van Rowwen Hèze.

2219_429x270_-1-8.jpg

We besluiten dit verhaal met de reactie van onze bassist, en ga er maar eens rustig voor zitten:
Eén keer per jaar komt het dorp tot leven, dan wordt mijn vertrouwde omgeving omgetoverd. Er wordt dan een maagdelijk witte verschijning geplaatst op de door jaren ploeteren en met veel stront (niks dan stront) vruchtbaar gemaakte zandgrond. Elk jaar overweldigt me de inzet en de steun van vele dorpsgenoten. Het slotconcert team overtreft zich telkens weer in het perfect organiseren en versieren. Klein voel ik me als ik op vrijdagmiddag door de hoofdingang naar binnen loop, onder de grote bandlidfoto's door zodat ik mezelf in de neusgaten kijk. Het is zover, het kan beginnen. Ik ben met vrienden en dat zijn voor mij Very important persons, mijn eigen VIP´s. Na het optreden sluit ik de zaterdag af in café De Peel In Brand en ik geniet van de uitgelaten mensen en ben trots op mijn familie. Het prachtige weer op zondag nodigt mij uit om op m'n speciale kroegfiets richting tent af te reizen. Achterop mijn tas met verse kleren voor het optreden. Met de fiets want ik hoop dat het gezellig wordt. En dat werd het.

Met deze mooie woorden als laatste redactionele toevoeging het feit dat alle zes de bandleden zonder uitzondering superlatieven gebruikten in de dankbetuigingen aan organisatie, vrijwilligers, medewerkers, artiesten en fans. En dat mag best nog een keer hardop worden gezegd. Bedankt!