Prachtig avondje Paradiso

Je moest wel een beetje opschieten om er op tijd bij te zijn. Het aanvangstijdstip van half negen zorgde ervoor dat er al vroeg naar de hoofdstad moest worden afgereisd. De kenmerkende hoofdstedelijke sfeer werd al vroeg in de avond vermengd met een zuidelijk tintje. Talloze Rowwen Hèze shirts waren op en rond het Leidsplein waar te nemen.

Half negen is half negen - dat was al uitdrukkelijk in de Agenda te zien - en stipt op tijd betrad Martîn als eerste het podium, kort gevolgd door de aanleiding voor het eerste nummer 50 Joar. De inmiddels 51-jarige Poels sluipt behoedzaam zijn gitaar strelend naar de centrale microfoon. Het is niet te zien... zijn de eerste woorden uit zijn mond, maar wordt onmiddellijk - maar het is echt woar - overstemd door de zaal. We zijn begonnen. Ook al laat Poels weten dat de band ook even moet wennen aan het vroege tijdstip, het is er niet vanaf te zien. Het tempo zit er al snel goed in en de zaal is al snel een deindende en dansende mensenmassa.

Aparte intro's horen ook bij een apart optreden. Poels lijkt de Lynyrd Skynyrd klassieker Sweet Home Alabama in te zetten en moet daarna door heel wat octaafjes heen bladeren om de brug te slaan naar Vechte Valle en Opstoan. Een grijnzende Tren kijkt het lijdzaam aan. Als de vingers echter weer achter de juiste fretjes staan gaat het pas echt goed los. Een heuse moshpit achter de eerste rij (vol bekende koppies) is het gevolg, verwonderd gade geslagen door de wat oudere generatie aan de zijkant. Op het balkon rechts is er deze avond een heus kindervak. Vlak boven het podium zien zij alles en met name Flipsen dirigeert de kleine fans bij het meezingen, een heerlijk gezicht.

Als mooie verrassing verschijnt tijdens De Moan Linda Smeets vanuit de coulissen. De Saus zangeres neemt eigenwijs plaats tussen de mannen om hen i n het Spaans de les te lezen. Dan gaat Paradiso de live primeur van de nieuwe single Veur Altied Is Veurbeej beleven. Het schitterende duet brengt even wat rust in de zaal, maar als daarna ´t Roeie Klied wordt ingezet komt alles weer in beweging. Het nummer krijgt dankzij Linda een jodelpartij waaraan de Hèzes zelfs in hun stoutste dromen niet aan kunnen tippen. Na een dansje met Poels neemt zij onder geweldig applaus afscheid van de zaal.

Op het balkon wordt het optreden ook kritisch gevolgd door producer Rob van Donselaar met familie. Hij geniet nog steeds met volle teugen van de band en benoemt de afsluiting van Bestel Mar en Tuba als 'monumenten' binnen de Nederlandse popmuziek. Daarin heeft hij natuurlijk gelijk. Schuifelend zij aan zij op de rand van het podium, meedeinend met de nog steeds weergaloze accordeonsolo van Tren, wordt Paradiso getrakteerd op een Roskilde Bestel Mar einde. Met de grote Tuba jump tijdens de laatste toegift komt er een einde aan een prachtig avondje Paradiso.

In de catacomben van de oude kerk nemen de heren voldaan een biertje en evalueren het optreden in gezelschap van familie en vrienden die zijn meegereisd. Dan gaat het langzaam richting de bus, morgen wacht de minstens zo gezellige zaal in Utrecht: Tivoli.